کسب و کار چیست؟
اصطلاح کسب و کار عبارت است از یک سازمان یا نهاد سرمایه گذاری درگیر فعالیت­های تجاری، صنعتی یا حرفه­ای که برای انجام یک مأموریت خیرخواهانه یا بیشتر برای یک هدف اجتماعی فعالیت می­کنند. همچنین، کسب و کار به مجموعه اقدامات و فعالیت­های سازمان­ یافته توسط اشخاص مختلف برای تولید و فروش کالاها و یا ارائه خدمات به مشتریان اشاره دارد. بنابراین، محدوده کسب و کار از نظر مقیاس می­تواند از یک مالکیت شخصی تا یک شرکت بین المللی متفاوت باشد. لازم به ذکر است که از گذشته بسیار دور افراد مختلف برای انجام فعالیت­های تجاری خود اقدام به ایجاد کسب و کار می­کردند. از جمله کسب و کارهای با قدمت تاریخی می­توان به عملیات بازرگانی، واحدهای صنفی یا تولید محصولات کشاورزی اشاره کرد.

به طور کلی، یک کسب و کار با مفهوم یک ایده و نام برند تجاری شروع می­شود که با توجه به ماهیت تجارت، ممکن است لازم باشد تا تحقیقات گسترده­ای در بازار کسب و کار انجام شود. در واقع، انجام این مطالعات بدان علت ضروری به نظر می­رسد که مشخص شود آیا امکان تبدیل ایده مورد نظر به یک کسب و کار عملی وجود دارد یا نه؟ ضمن اینکه باید تعیین شود که آیا تجارت مورد نظر می­تواند کالا و یا خدماتی با ارزش را برای مصرف کنندگان ارائه دهد؟ توجه به این نکته مهم ضروری است که نام تجاری یک کسب و کار می­تواند یکی از با ارزش­ترین دارایی­های یک شرکت باشد. از این رو، هنگام انتخاب نام یک برند تجاری باید نهایت دقت لازم را داشته باشید. ضمن اینکه کسب و کارهایی که تحت عنوان نام­های ساختگی به فعالیت می­پردازند، باید در لیست سیاه کشور ثبت گردند. 

اغلب مشاغل پس از تدوین برنامه یا پلان تجاری شکل می­گیرند. در واقع، برنامه کسب و کار سندی رسمی در مورد اهداف فعالیت تجاری و استراتژی­های لازم برای دستیابی به اهداف مورد نظر می­باشد.  علاوه بر این، تعیین ساختار حقوقی یک کسب و کار از اهمیت بالایی برخوردار است. به عبارت دیگر، با توجه نوع مشاغل ممکن است لازم باشد تا از طریق قبول شرایط ثبت نام برای اخذ مجوزهای قانونی اقدام کنید. در بسیاری از کشورها، شرکت­ها به عنوان اشخاص حقوقی در نظر گرفته می­شوند. این بدان معناست که کسب و کار تجاری دارای حق مالکیت بر دارایی­های خود می­باشد.

انواع مدل­های کسب و کار
متداول­ترین ساختارهای موجود برای یک کسب و کار شامل مالکیت انحصاری، شرکت­های مشارکتی (سهامی)، بنگاه­ها و شرکت­های با مسئولیت محدود می­باشند. بسیاری از کسب و کارها، به صورت سلسله مراتبی سازماندهی می­شوند که با توجه به موقعیت­ شرکت، نقش­ها و مسئولیت­های آنها تعیین می­شوند.


همانطور که نام مالکیت انحصاری (شخصی) نشان می­دهد، این مدل از کسب و کار، تجارتی است که متعلق به یک شخص حقیقی می­باشد. از آنجا که هیچ تفکیک قانونی بین کسب و کار و مالک وجود ندارد، بنابراین مالیات و بدهی­های حقوقی فعالیت تجاری به عهده مالک است. قابل ذکر است که شرکت­هایی با مالکیت انحصاری رایج­ترین نوع از مدل­های تجاری هستند.­

شرکت­های مشارکتی عبارت است از رابطه­ ای تجاری بین دو یا تعداد بیشتری از افراد که برای انجام یک کسب و کار با هم به مشارکت می­پردازند. به عبارت دیگر، در این مدل از کسب و کار هر یک از شرکا منابع و پول خود را در راستای فعالیت تجاری به کار گرفته و در سود و زیان کسب و کار سهیم می­باشد.


بنگاه­ها نیز یکی از مدل­های کسب و کار تجاری هستند که در آن گروهی از افراد به عنوان یک نهاد واحد با هم به فعالیت می­پردازند. بر اساس قانون جمهوری اسلامی ایران، بنگاه­های اقتصادی از نظر مالکیت به سه بخش دولتی، تعاونی و خصوصی تقسیم بندی می­شوند. علاوه بر این، آنها با توجه نوع فعالیت کسب و کار خود به سه گروه واحدهای تولیدی (تولید کالای اقتصادی)، خدماتی (ارائه خدمات به مشتریان) و بازرگانی (خرید و فروش محصولات) قابل تفکیک هستند. 


علاوه بر موارد فوق، یک شرکت تجاری ممکن است که کسب و کار خود را با توجه به نحوه برقراری ارتباط با صنعتی که در آن فعالیت می­کند، توصیف کند. به عنوان مثال، می­توان به عناوین تجارت املاک و مستغلات، کسب و کار تبلیغاتی یا مشاغل تولید تشک مصنوعی و ... اشاره کرد که هر کدام از آنها به انجام یک فعالیت تجاری خاص می­پردازند. 

ویژگی­های ضروری یک فعالیت تجاری
به منظور ایجاد یک کسب و کار باید سه ویژگی اصلی رعایت شود. در مرحله اول، باید مجموعه­ای از افرادی به طور سازمان یافته با یکدیگر به انجام فعالیت بپردازند. علاوه بر این، کسب و کار ایجاد شده باید یک نیاز اجتماعی را برآورده کرده و به دنبال سودآوری باشند. بنابراین، یک تجارت باید متشکل از افرادی باشد که برای دستیابی به موفقیت در یک زمینه خاص همکاری می کنند. برخی از کسب و کارها ممکن است به گونه­ای سازماندهی شوند که مستلزم همکاری و ارتباط مداوم با سایر کارمندان باشند. اما در تعدادی از مشاغل نیازی به برقراری ارتباط مستقیم با سایر کارمندان نبوده و  هر کدام از افراد باید به صورت اتوماتیک به فعالیت خود ادامه دهند.

با توجه به مطالب بیان شده، یک کسب و کار باید از طریق فعالیت اقتصادی به تولید و توزیع کالاها و یا ارائه خدمات پرداخته و فرصت­های جدیدی را در بخش­های مختلف از جمله بانکداری، بیمه، حمل و نقل، صنایع، تجارت و غیره فراهم کند. به عبارت دیگر، فعالیت تجاری باید به گونه­ ای باشد که به ایجاد فرصتهای شغلی جدید و در نتیجه رشد اقتصادی کشور کمک کند. همانطور که می­دانید انجام معاملات داد و ستد، فعالیت اصلی هر کار تجاری است. در واقع، ویژگی اصلی هر مدل از کسب و کار خرید مواد اولیه، تسهیلات و ماشین آلات، املاک و غیره است. از طرف دیگر، محصولات نهایی باید به صورت عمده و یا خرده فروشی به مصرف کنندگان عرضه شود. بنابراین، یک کسب و کار تجاری باید بتواند به طور منظم به رشد و دستیابی به بیشترین بازده خود ادامه دهد. علاوه بر موارد فوق، یکی از شاخصه­های اصلی موفقیت در تجارت میزان دستیابی به سود می­باشد. در واقع، هدف اصلی یک تجارت معمولاً کسب بالاترین میزان از سود ممکن از طریق تولید و فروش کالاها و خدمات است. بنابراین، میزان بازگشت سرمایه از یک مدل کسب و کار به عنوان نیروی محرکه تمام فعالیت­های تجاری شرکت خواهد بود.